oldenhuizing.com

Not my cup of tea. Zeven uur luisterplezier. Ik heb nog nooit zoveel lijstjes zien langskomen. Lijstjes hoe je harder kan werken, hoe je efficiënter kan zijn, hoe andere mensen je aardig kunnen vinden, hoe je je conditie kan verbeteren, hoe je je wederhelft kunt respecteren.

Zelfdiscipline met je kinderen, je huwelijk, je lichaam, met geld, met je werk, met…

Zo af en toe komt er een quote voorbij die inspireert, maar die wordt kort daarna bedolven onder weer een stapel nieuwe lijstjes. Zoals hoe je je conditie kan verbeteren: 1. beloof jezelf dat je vijf keer per week een uur gaat sporten, 2. doe dat dan ook. 3. Nu is je conditie beter. Ik heb de moeite niet meer genomen maar alle lijstjes opgeteld vullen ongetwijfeld meer dan het aantal beschikbare uren in een week. But then again: misschien mis ik de zelfdiscipline

Are you indispensable?

Martin Kloos en Marketingfacts schreven al prima recensies, dus dat wou ik niet nog eens overdoen. Ik ben wel onder de indruk van de oproep van het boek: “stop met gewoon doen wat de baas zegt en word een artiest die uniek werk levert en daardoor onmisbaar is”.  Het boek is meer een pamflet dan een roadmap, maar de boodschap wordt zo vaak herhaald dat je er echt niet meer omheen kan.

www.sethgodin.com

In Outliers onderzoekt Malcolm Gladwell de factoren die bijdragen aan succes. Of het nou om top-ijshockeyers gaat, top-zakenmensen tot The Beatles en Robert Oppenheimer, de uitvinder van de atoombom. Wacht, hadden we daar in 1937 ook al niet Think and Grow Rich voor? Ja hoor, en vast nog veel meer boeken.

Er blijft wel het een en ander hangen bij Outliers: Ten eerste kun je bij succesvolle mensen vaak terughalen dat ze op de een of andere manier ergens een voorsprong opdeden: Bill Joy, oprichter van Sun en Bill Gates hadden op hele jonge leeftijd bijna onbeperkt toegang tot computers terwijl anderen dat niet hadden. Canadese top-ijshockeyers zijn bijna allemaal in januari, maart of april geboren, omdat het nieuwe seizoen in januari begint en “vroege leerlingen” meteen met een voorsprong beginnen. The Beatles speelden twee jaar lang in Hamburg iedere dag en ook een heleboel uren op een dag, waardoor ze ontzettend ingespeeld raakten. Een gouden regel: om ergens heel goed in te worden, moet je er 10.000 uur in steken. Huh? Ja, dat is tienduizend uur.

Vervolgens zijn er allerlei omgevingsfactoren die het mogelijk maken dat iemand succesvol wordt, niet in de minste plaats in de juiste periode geboren worden (veel IT-tyconen zijn rond 1955 geboren en waren bij de opkomst van computers rond de 20 jaar oud) en de juiste afkomst hebben (kinderen van rijke mensen worden vaak meer gestimuleerd in hun intellectuele ontwikkeling en ontwikkelen een “sense of entitlement”).

Het sterkste aan het boek vind ik de analyse van bijvoorbeeld The Beatles of Bill Gates, waarbij je terug kunt vinden dat hun gigantische succes te danken hebben aan een periode in hun leven waar ze echt heeeeeel hard gewerkt hebben en daardoor een voorsprong opbouwden. Het succes is ze niet zo zeer in de schoot geworden, maar de kans om hun kennis te ontwikkelen vaak wel. Die wetenschap zorgt voor een hoop bescheidenheid, die deze mensen niet zelden ook tentoonstellen.

Het goede nieuws: je hoeft niet per sé buitengewoon slim te zijn blijkt uit de voorbeelden, een gemiddeld IQ, een gemiddelde opleiding en heeeeeeeel hard werken is genoeg. Nu nog een oplossing voor dat laatste .

http://www.gladwell.com/outliers/index.html

http://www.amazon.com/Outliers-Story-Success-Malcolm-Gladwell/dp/0316017922

“Why We Justify Foolish Beliefs, Bad Decisions, and Hurtful Acts”

Watergate, het onterecht veroordelen van zogenaamde criminelen en fouten in medische behandelingen. Niet zelden gestart vanuit goede bedoelingen, zelden gestart vanuit slechte bedoelingen. Maar het gaat toch mis. Erger: als er iets fout gaat, dan geven we het niet toe, we praten voor onszelf recht wat krom is en we gaan het op een gegeven moment nog zelf geloven ook.

Hoe komt dat toch? Mistakes were made (but not by me) geeft een adembenemend inzicht in de menselijke psyche met al haar overlevingsmechanismen en tekortkomingen. Met talloze voorbeelden, variërend van hoe huwelijken uit de hand lopen en welke beelden er dan ontstaan bij beide partners, hoe we meestal niet vanuit het niets grof de fout in gaan maar dat heel langzaam opbouwen met kleine stapjes tot hoe onze vooroordelen ons griezelig sterk kunnen beïnvloeden. Huiverend las ik het, bij ieder voorbeeld met de gedachte dat ik zelf misschien ook wel schuldig was aan dezelfde gedachten en acties. Het goede nieuws: als je op de hoogte bent van je eigen vooroordelen dan kun je nog een poging doen om het te neutraliseren.

Als je alvast één les wil meenemen uit het boek: in de realiteit komt “geloven is zien” vaker voor dan “zien is geloven”.

http://www.amazon.com/Mistakes-Were-Made-But-Not/dp/0151010986

http://www.mistakesweremadebutnotbyme.com/

Dit is een boek over ondernemerschap. Mark Zuckerberg begon tijdens zijn studie, na wat andere projectjes (waardoor hij bijna geschorst werd) een projectje genaamd TheFacebook, wat uitgroeide tot wat nu een van de meest bezochte sites ter wereld is: Facebook. En minstens even belangrijk: waar mensen ongelooflijk veel tijd doorbrengen online.

Het leest als een spannend jongensboek maar vanuit zakelijk perspectief is het mindblowing.

Vanaf het moment dat Facebook online ging was de groei bijna niet te bevatten en het bedrijf heeft een enorme ontwikkeling doorgemaakt vanaf het begin: op het gebied van functionaliteit, management, partners, techniek en niet te vergeten geld. De snelheid van ontwikkelingen grijpt me bijzonder, waarin een complete financieringsronde in een paar weken wordt doorlopen.
(meer…)

That’s how we roll y’all…

Jay and John going Kiwi & Cook weergeven op een grotere kaart

Ik mocht meedenken over een boekje van Nederland Open in Verbinding over het beheren en ontwikkelen van open standaarden.

Standaarden beheren en (door-)ontwikkelen is vaak net even anders dan of heeft tenminste andere nuances dan beheren en ontwikkelen van applicaties. Waarom ook alweer? Een standaard is pas een standaard als hij gebruikt wordt, gebruik is vaak vrijwillig dus daar moet je iets voor doen. Bij het ontwikkelen van een standaard zijn vaak partijen betrokken die formeel niets met elkaar hoeven, dus dat levert zo zijn eigen besluitvormingsdynamiek op. Financiering is dan meteen een “uitdaging”. De ene partij wil harder dan de andere etcetera etcetera. Meer dan genoeg materiaal om eens verder over na te denken.

Het boekje van NOiV zet deze vraagstukken goed uiteen. Het boekje stipt de aspecten aan waar je rekening moet houden, zoals: Rechtenbeleid, Wijzigingsprocessen, ondersteuning van gebruikers en communicatie, het opzetten van een governancestructuur, regelen van financiering, strategieën voor adoptie en erkenning van standaarden. Het model is erg bruikbaar al was het maar als checklist. Het is ook niet zozeer bedoeld als blauwdruk, omdat je bij verschillende standaarden verschillende nuances en processen kunt inrichten. Voor de standaarden waar ik aan werk hebben we voor grotere wijzigingstrajecten een tamelijk gedetailleerd draaiboek uitgewerkt, waar zo goed als alle genoemde aspecten in terugkomen. Als je zo’n proces een paar keer hebt meegemaakt worden de afhankelijkheden (pijnlijk) duidelijk en daarmee de noodzaak om heel goed naar de details te kijken.

En buiten dat alles is het ook nog eens fraai vormgegeven. En: mijn naam staat er in. Lezen dus!

Een vervolg zou kunnen zijn om concrete voorbeelden op te nemen van hoe het beheer van bepaalde standaarden is belegd. Met het verder uitwerken van het model zou daar moeiteloos een boek mee gevuld kunnen worden..

http://www.noiv.nl/files/bomos.pdf