Ik las hem voor de tweede keer. De vorige keer in het Engels, nu in het Nederlands. Mijn advies: kies voor de Engelse versie. De Nederlandse versie is als een kookboek van Jamie Oliver in het Nederlands: “Te gekke kip”.
Rasiel is een ex-McKinsey-consultant die wat praktijken van het bedrijf onthult. Ik vind het een aanrader. The McKinsey Way verschilt wat mij betreft van andere managementboeken omdat het zo heerlijk praktisch is. Geen wilde verhalen over competitive advantage of ketenintegratie, maar alledaagse tips uit de McKinsey praktijk. Het bedrijf laat er geen gras over groeien en drillt nieuwelingen met een aantal gewoonten en benaderingen, die zo algemeen bruikbaar zijn dat, dat Rasiel later blijkbaar meende dat hij er een boek over moest schrijven.
Ethan Rasiel weet de verschillende onderdelen zo bondig te beschrijven dat het mij niet gaat lukken ze hier nog korter te formuleren. MECE, de probleemstructuurboom, de watervalgrafiek kosten allemaal toch wel een a4’tje uitleg. Grof gezegd gaat het over hoe je presentaties moet geven, hoe je problemen analyseert, hoe je je baas blij kan maken en hoe je klanten kunt managen. Kortom: alles wat ik de hele dag zo’n beetje aan het doen ben.
De auteur laat overigens geen kans onbenut om te laten zien hoe hard men werkt bij McKinsey en hoe weinig nachtrust je krijgt. Het belangrijkste bewijs is misschien nog wel een heel deel van het boek dat is gewijd aan “overleven bij McKinsey” met tips over hoe je toch nog een priv?ɬ©leven kunt houden..
Ik heb ook al eens “The McKinsey Mind” gelezen, het vervolg, maar daar wordt eigenlijk alleen maar op dit boek voortgeborduurd (wat in de recensies op Amazon wordt bevestigd).
http://www.amazon.com/McKinsey-Way-Ethan-M-Rasiel/dp/0070534489
Een feest van herkenning. Gekte.com gaat over de internetwereld in Nederland (en in mindere mate de rest van de wereld) tussen 1996 en 2002 en dan met name de hype-aspecten ervan en de neergang. Mijn verwachting van het boek kwam uit: ik kende zo goed als iedere naam en ieder bedrijf dat er in genoemd werd. Omdat ik beroeps- en hobbymatig nogal veel van deze periode heb meegemaakt vond ik het wel leuk om te lezen. Voor de minder ingewijde lezer zit er ook een geschiedenis van het internet in het boek en de komst van internet naar Nederland.
Ik zag er nogal tegen op om 137 pagina’s te lezen over de Nederlandse Overheids Referentie Architectuur. Maar het is gelukt, en sneller dan ik dacht.. De NORA is nog volop in ontwikkeling, getuige de versie 0.8 die ik las (en de hoofdstukken die nog niet waren ingevuld. Ik begrijp dat er al een nieuwe versie is inmiddels maar weet even niet of die ook al verspreid wordt.
“I announce, with trembling pleasure, the appearance of a great story” zei de London Times over Watership down. “The epic novel of a group of adventurers who desert their doomed city, and venture forth against all odds on a quest for a new home, a sturdier future”, was de omschrijving op de achterkant. Klinkt goed toch?
Nog een boek uit de collectie van oud-huisgenoot Rob. Meteen al op de eerste bladzijde dacht ik dat ik in een pornoboek terecht gekomen was en stiekem was dat ook wel een beetje zo. Reisgenoot Marcel heeft hem ook gelezen en het is een bestseller, dus blijkbaar valt het onder de categorie literatuur. 
Als ik zeg Aldous Huxley, dan zeg jij: Brave New World. Een oude huisgenoot van mij is naar Amerika vertrokken en heeft een goed gevulde boekenkast achtergelaten. Daar vond ik deze: Eiland is het laatste boek van Huxley.
Ik kocht hem voor 2 euro 50 van een straatverkoper in Nha Trang, Vietnam. Reisgenote Rita zei dat het een goede keuze was. Dat vond ik zelf ook al, want toen ik de achterkant las deed het me denken aan Easy Rider. In werkelijkheid is het andersom, want Easy Rider kwam veel later dan On the Road.