“Why We Justify Foolish Beliefs, Bad Decisions, and Hurtful Acts”
Watergate, het onterecht veroordelen van zogenaamde criminelen en fouten in medische behandelingen. Niet zelden gestart vanuit goede bedoelingen, zelden gestart vanuit slechte bedoelingen. Maar het gaat toch mis. Erger: als er iets fout gaat, dan geven we het niet toe, we praten voor onszelf recht wat krom is en we gaan het op een gegeven moment nog zelf geloven ook.
Hoe komt dat toch? Mistakes were made (but not by me) geeft een adembenemend inzicht in de menselijke psyche met al haar overlevingsmechanismen en tekortkomingen. Met talloze voorbeelden, variërend van hoe huwelijken uit de hand lopen en welke beelden er dan ontstaan bij beide partners, hoe we meestal niet vanuit het niets grof de fout in gaan maar dat heel langzaam opbouwen met kleine stapjes tot hoe onze vooroordelen ons griezelig sterk kunnen beïnvloeden. Huiverend las ik het, bij ieder voorbeeld met de gedachte dat ik zelf misschien ook wel schuldig was aan dezelfde gedachten en acties. Het goede nieuws: als je op de hoogte bent van je eigen vooroordelen dan kun je nog een poging doen om het te neutraliseren.
Als je alvast één les wil meenemen uit het boek: in de realiteit komt “geloven is zien” vaker voor dan “zien is geloven”.
http://www.amazon.com/Mistakes-Were-Made-But-Not/dp/0151010986