oldenhuizing.com

“Alles over het strategisch inzetten van content”

Atie’s eerste boek houdt een beetje het midden tussen een naslagwerk en een hartstochtelijk pleidooi voor het belang van content in organisaties. In een kleine 170 pagina’s neemt ze de lezer mee in de wonderlijke wereld van content en hoe je content inzet en beheert in organisaties.

Het interessante aan het boek vind ik de verbinding tussen het inrichten van contentbeheer, contentstrategie en de doelstellingen van de (dienstverlening van de) organisatie. De modellen die worden gepresenteerd zijn goed bruikbaar om aan opdrachtgevers en management uit te leggen met welk perspectief ze naar vraagstukken rondom content moeten kijken. En die vraagstukken zijn er: vrijwel iedere grotere organisatie worstelt met de vraag hoe ze content kan beheren en bruikbaar maken voor verschillende kanalen, hoe ze proces- en administratieve content kan verbinden met bijvoorbeeld commerciële content, hoe ze wijzigingen in beleid of uitvoering consistent kan doorvoeren over meerdere kanalen, media en systemen en voor verschillende doelgroepen.

Niet onbelangrijk is de voortreffelijke casebeschrijving over de Antwoord© Contentcollectie als best practice hoe je over individuele overheidsorganisaties heen aan een geïntegreerde contentstrategie werkt, met bijbehorende redactieformules, contentmodellen en gezamenlijke uitwisselafspraken!

Tenslotte wordt Atie/Data Direction’s eigen model, het Content Organizing Model, toegelicht. Naar mijn mening komt het te weinig tot zijn recht. Juist met de praktische tools, die je vanuit dit model kan inzetten, kun je zicht krijgen op de kwaliteit van je eigen contentorganisatie, kun je je ambitieniveau bepalen en kun je concrete verbeterstappen definiëren.

Ik vind het boek soms wat onbeholpen geschreven. Er staan rijpe en groene voorbeelden door elkaar, alhoewel de structuur van het boek helder is gaat het lezen soms van de hak op de tak en regelmatig tref ik cirkelredeneringen of overmatige herhalingen: “Zonder content geen klanten, geen medewerkers én zelfs geen bestaan. Immers zonder contacten met klanten, en medewerkers die niet weten hoe ze de klantcontacten moeten afhandelen heeft de organisatie geen bestaansrecht. Content is dus van levensbelang voor elke organisatie, van welke omvang, aard en soort dan ook.” Wat ik aan de praktische kant mis is een trefwoordenlijst en literatuurlijst.

Maar: uit alles blijkt Atie’s liefde voor het vak. Sterker nog, ze mààkt van content een vak. Dat maakt het een memorabel boek. Atie de Heer is een pionier in het professionaliseren van contentorganisaties, die door haar vakkennis, ervaring en niet in de laatste plaats door haar charme menig organisatie verder kan helpen.

http://www.datadirection.nl/blog/2010/11/30/publicatie/

What the All-American Meal is Doing to the World.

Er is een boel aan de hand met fast food, aldus Schlosser. Werknemers worden uitgebuit. De keten wordt dusdanig geïndustrialiseerd dat de meeste bedrijven weinig anders rest dan op zo groot mogelijke schaal opereren. De kans op verspreiding van ziekten wordt groter. Alle Amerikanen zijn dik. Kleine restaurantjes verdwijnen uit het straatbeeld. Kinderen worden gemanipuleerd. We creëren een afvalberg. Ons landschap transformeert onder de productielast voor fastfoodrestaurants Minderjarigen moeten dag en nacht werken voor een hongerloontje. Het vak van de horeca wordt uitgekleed. Het wordt één homogene zee van dezelfde restaurants overal. De wereld wordt ge-Amerikaniseerd. Er zijn hele industrieën gebaseerd op smaakstoffen (ja ook jouw chips met patatje Joppie smaak). Vakbonden worden systematisch buitengehouden. Bedrijfsongevallen worden verdoezeld. Hygiëneregels worden met voeten getreden. De overheid heeft er geen grip op. Congresleden worden gesponsord. Subsidies worden misbruikt om tijdelijke werknemers te betalen. En zelfs Michail Gorbatsjov lijdt er onder. ‘t Is kommer en kwel..

http://en.wikipedia.org/wiki/Fast_Food_Nation

Not my cup of tea. Zeven uur luisterplezier. Ik heb nog nooit zoveel lijstjes zien langskomen. Lijstjes hoe je harder kan werken, hoe je efficiënter kan zijn, hoe andere mensen je aardig kunnen vinden, hoe je je conditie kan verbeteren, hoe je je wederhelft kunt respecteren.

Zelfdiscipline met je kinderen, je huwelijk, je lichaam, met geld, met je werk, met…

Zo af en toe komt er een quote voorbij die inspireert, maar die wordt kort daarna bedolven onder weer een stapel nieuwe lijstjes. Zoals hoe je je conditie kan verbeteren: 1. beloof jezelf dat je vijf keer per week een uur gaat sporten, 2. doe dat dan ook. 3. Nu is je conditie beter. Ik heb de moeite niet meer genomen maar alle lijstjes opgeteld vullen ongetwijfeld meer dan het aantal beschikbare uren in een week. But then again: misschien mis ik de zelfdiscipline

Are you indispensable?

Martin Kloos en Marketingfacts schreven al prima recensies, dus dat wou ik niet nog eens overdoen. Ik ben wel onder de indruk van de oproep van het boek: “stop met gewoon doen wat de baas zegt en word een artiest die uniek werk levert en daardoor onmisbaar is”.  Het boek is meer een pamflet dan een roadmap, maar de boodschap wordt zo vaak herhaald dat je er echt niet meer omheen kan.

www.sethgodin.com

In Outliers onderzoekt Malcolm Gladwell de factoren die bijdragen aan succes. Of het nou om top-ijshockeyers gaat, top-zakenmensen tot The Beatles en Robert Oppenheimer, de uitvinder van de atoombom. Wacht, hadden we daar in 1937 ook al niet Think and Grow Rich voor? Ja hoor, en vast nog veel meer boeken.

Er blijft wel het een en ander hangen bij Outliers: Ten eerste kun je bij succesvolle mensen vaak terughalen dat ze op de een of andere manier ergens een voorsprong opdeden: Bill Joy, oprichter van Sun en Bill Gates hadden op hele jonge leeftijd bijna onbeperkt toegang tot computers terwijl anderen dat niet hadden. Canadese top-ijshockeyers zijn bijna allemaal in januari, maart of april geboren, omdat het nieuwe seizoen in januari begint en “vroege leerlingen” meteen met een voorsprong beginnen. The Beatles speelden twee jaar lang in Hamburg iedere dag en ook een heleboel uren op een dag, waardoor ze ontzettend ingespeeld raakten. Een gouden regel: om ergens heel goed in te worden, moet je er 10.000 uur in steken. Huh? Ja, dat is tienduizend uur.

Vervolgens zijn er allerlei omgevingsfactoren die het mogelijk maken dat iemand succesvol wordt, niet in de minste plaats in de juiste periode geboren worden (veel IT-tyconen zijn rond 1955 geboren en waren bij de opkomst van computers rond de 20 jaar oud) en de juiste afkomst hebben (kinderen van rijke mensen worden vaak meer gestimuleerd in hun intellectuele ontwikkeling en ontwikkelen een “sense of entitlement”).

Het sterkste aan het boek vind ik de analyse van bijvoorbeeld The Beatles of Bill Gates, waarbij je terug kunt vinden dat hun gigantische succes te danken hebben aan een periode in hun leven waar ze echt heeeeeel hard gewerkt hebben en daardoor een voorsprong opbouwden. Het succes is ze niet zo zeer in de schoot geworden, maar de kans om hun kennis te ontwikkelen vaak wel. Die wetenschap zorgt voor een hoop bescheidenheid, die deze mensen niet zelden ook tentoonstellen.

Het goede nieuws: je hoeft niet per sé buitengewoon slim te zijn blijkt uit de voorbeelden, een gemiddeld IQ, een gemiddelde opleiding en heeeeeeeel hard werken is genoeg. Nu nog een oplossing voor dat laatste .

http://www.gladwell.com/outliers/index.html

http://www.amazon.com/Outliers-Story-Success-Malcolm-Gladwell/dp/0316017922

“Why We Justify Foolish Beliefs, Bad Decisions, and Hurtful Acts”

Watergate, het onterecht veroordelen van zogenaamde criminelen en fouten in medische behandelingen. Niet zelden gestart vanuit goede bedoelingen, zelden gestart vanuit slechte bedoelingen. Maar het gaat toch mis. Erger: als er iets fout gaat, dan geven we het niet toe, we praten voor onszelf recht wat krom is en we gaan het op een gegeven moment nog zelf geloven ook.

Hoe komt dat toch? Mistakes were made (but not by me) geeft een adembenemend inzicht in de menselijke psyche met al haar overlevingsmechanismen en tekortkomingen. Met talloze voorbeelden, variërend van hoe huwelijken uit de hand lopen en welke beelden er dan ontstaan bij beide partners, hoe we meestal niet vanuit het niets grof de fout in gaan maar dat heel langzaam opbouwen met kleine stapjes tot hoe onze vooroordelen ons griezelig sterk kunnen beïnvloeden. Huiverend las ik het, bij ieder voorbeeld met de gedachte dat ik zelf misschien ook wel schuldig was aan dezelfde gedachten en acties. Het goede nieuws: als je op de hoogte bent van je eigen vooroordelen dan kun je nog een poging doen om het te neutraliseren.

Als je alvast één les wil meenemen uit het boek: in de realiteit komt “geloven is zien” vaker voor dan “zien is geloven”.

http://www.amazon.com/Mistakes-Were-Made-But-Not/dp/0151010986

http://www.mistakesweremadebutnotbyme.com/

Dit is een boek over ondernemerschap. Mark Zuckerberg begon tijdens zijn studie, na wat andere projectjes (waardoor hij bijna geschorst werd) een projectje genaamd TheFacebook, wat uitgroeide tot wat nu een van de meest bezochte sites ter wereld is: Facebook. En minstens even belangrijk: waar mensen ongelooflijk veel tijd doorbrengen online.

Het leest als een spannend jongensboek maar vanuit zakelijk perspectief is het mindblowing.

Vanaf het moment dat Facebook online ging was de groei bijna niet te bevatten en het bedrijf heeft een enorme ontwikkeling doorgemaakt vanaf het begin: op het gebied van functionaliteit, management, partners, techniek en niet te vergeten geld. De snelheid van ontwikkelingen grijpt me bijzonder, waarin een complete financieringsronde in een paar weken wordt doorlopen.
Lees verder »