oldenhuizing.com

Ik kocht het in Matsumoto. Michael Crichton heeft een leuk trucje: hij kiest een wetenschappelijk relatief onontgonnen gebied en schrijft er een spannende roman over. Het werkt voor mij..

Deze keer is het wetenschappelijk relatief onontgonnen gebied de genetica. Chrichton laat verschillende verhaallijnen door elkaar heen lopen van mensen en bedrijven die prive danwel zakelijk zich met genetica bezighouden.

Het is een behoorlijk afschrikwekkend gebeuren, waarbij wetgeving rondom genetische manipulatie wordt betrokken en de ethische grenzen behoorlijk worden verkend. Leuk aan het boek is dat het verhaal redelijk plausibel begint maar gaandeweg steeds absurder wordt, tot en met een genetisch gemanipuleerde papegaai die een wat minder intelligente variant van zijn eigen soort ontmoet. Doordat je langzaam meegetrokken wordt ga je eigenlijk een heel eind mee in de geloofwaardigheid van wat er allemaal gebeurt. Maar gelukkig: het boek heeft een heerlijk Amerikaans happy end..

Michael Crichton heeft geen vrienden gemaakt met dit boek. De auteur, die ook ooit Jurassic Park schreef, schreef een wervelend verhaal dat mij van begin tot eind helemaal vasthield. Het onderwerp: milieu-extremisme.

De hoofdpersoon, Peter Evans, is advocaat van een schatrijke filantropist, die heel veel geld uitgeeft aan natuurvriendelijke goede doelen. Min of meer tegen wil en dank wordt hij betrokken in een wervelend avontuur. Arme Peter legt vijf keer bijna het loodje: gestrand op het ijs in Antarctica, geprikt door een giftige octopus, getroffen door de bliksem, opgegeten door kannibalen in Nieuw Guinea, omvergespoeld door een tsunami. De rest van het verhaal: http://en.wikipedia.org/wiki/State_of_fear#Plot_summary.
(more…)