Ik haat het echt om boeken niet helemaal uit te lezen danwel luisteren. In dit geval kostte het me echt moeite.

Blink gaat over de eerste indruk, die eerste milliseconden dat je iets ziet en instinctief voelt of iets goed zit, of iemand een aangenaam persoon is, of je in een gevaarlijke situatie zit. Gladwell noemt dat “thin-slicing”. Soms heb je gelijk, soms ook niet. Wat zou het mooi zijn als je dat beter kon inschatten!

Gladwell belooft ons in het boek duidelijk te maken “when can we trust our instincts and when should we trust rational judgement”. Dat belooft wat!

Wat volgt is een enorme hoop voorbeelden en cases, die op zich best interessant zijn, maar soms veel te ver in detail gaan en die telkens opnieuw worden aangehaald. Wat continu door elkaar heen vliegt zijn situaties waarbij op basis van eerste indrukken keuzes worden gemaakt (agenten in gevaarlijke situaties, de verpakking van een product dat leidt tot de aankoop) en situaties waarbij grondig onderzoek wordt gedaan (de aankoop van een beeld door het Getty museum, de uitdrukking van gezichten, de stabiliteit van een huwelijk). Soms werkt het een, soms werkt het ander. Maar hoe dan? Er wordt van alles door elkaar heen gehaald: de waarde van marktonderzoek die vaak beperkt is (Herman Miller’s Aeron, Coke vs. Pepsi), wetenschappelijk gedragsonderzoek dat duidt op tegenstrijdigheden tussen onze gedachten en ons gedrag, fouten die gemaakt zijn door te rationeel naar iets te kijken en fouten die zijn gemaakt door te veel op je eerste indruk te vertrouwen. Wikipedia’s samenvatting gaat er nog wat verder op in.

Het enige dat ik als conclusie uit het boek kan halen is dat als je heel goed getraind bent in iets, je op je intuitie kan vertrouwen.. Een wat magere oogst voor een boek met zo’n fraaie belofte. Ik ben niet overtuigd en een andere criticus kon het mooier formuleren: “Richard Posner [..] argues that Gladwell in Blink fails to follow his own recommendations regarding thin-slicing, and makes a variety of unsupported assumptions and mistakes in his characterizations of the evidence for his thesis.”.

Amazon lezers zijn erg verdeeld tussen “don’t waste your money” en “great food for thought”. Het schijnt trouwens dat er een film op komst is: http://www.imdb.com/title/tt0488966/

http://www.gladwell.com/blink/index.html

Ik luisterde het in iets minder dan drie uur in de auto. Barry schreef er al een hele heldere samenvatting over: http://www.barrywoudenberg.nl/?p=29 en WikiSummaries lukte het ook: http://www.wikisummaries.org/The_Tipping_Point

The Tipping Point is een lekker dun boekje met een heldere verhaallijn. Mijn samenvatting is nog korter dan de bovengenoemden: Rages en hypes gedragen zich als epidemie?ɬ´n; je kunt ze dus ook analyseren en zelfs sturen. Daarbij zijn drie factoren van belang. The law of the few: de verspreiding van de epidemie of rage is toe te schrijven aan een zeer klein aantal mensen. The stickyness factor: er moet iets zijn waardoor het in de hoofden van mensen blijft hangen (een hippe slogan, een associatie met iets). The power of context: een rage kan alleen maar ontstaan met een bepaalde context (je “hippe” Crocs koop je in de zomer). In het geval van een rage zijn drie typen mensen belangrijk bij de verspreiding. Connectors: mensen die heel veel andere mensen kennen en zodanig voor verspreiding zorgen. Mavens: de lui die altijd als eerste weten dat er iets nieuws is en die heel veel ervan weten. Salesmen: mensen die andere mensen kunnen overtuigen.

Verder is het boek gelardeerd met voorbeelden van Hush Puppies, Syfillis epidemie?ɬ´n, de Midnight Ride van Paul Revere, de onverwachte daling van criminaliteit in de jaren 90 in New York en: Sesamstraat.

Ik lees twee soorten kritiek op Amazon: mensen zeggen dat het niets nieuws is en mensen zeggen dat het allemaal toeval is en niet te sturen. Beide hebben wel een beetje gelijk. Er komen veel bestaande communicatieconcepten en theorie?ɬ´n naar voren in het boek: diffusie van innovatie, six degrees of separation, Dunbar’s number. En niet altijd is iets te sturen omdat het al gebeurd is voordat je snapt wat er aan de hand is. Maar: dan is het nog wel te analyseren. Met 1,7 miljoen verkochte exemplaren zou ik me niet zo druk maken als ik Gladwell was..

http://www.gladwell.com/tippingpoint/index.html