Software moet zo vaak mogelijk gereleased worden, waarbij bij voorkeur bijna alle stappen van builds, testen en deployment automatisch gaan.

Als het geautomatiseerd wordt is het controleerbaar, herhaalbaar, sneller, niet gevoelig voor menselijke fouten. Dat is wat Humble en Farley toelichten in hun bijbel voor het moderne softwareontwikkelingsproces: Continuous Delivery. Vervolgens lichten ze in zo’n 450 pagina’s toe hoe dat in zijn werk gaat. Ondanks de taaie stof en soms technische insteek een pageturner..

Het boek start heel sterk met “antipatterns”; een beschrijving van patronen waaraan je kunt herkennen dat het niet goed gaat met het ontwikkelproces en de deployment van je software. Pijnlijk herkenbaar in sommige gevallen: na maanden van ontwikkeling wordt iets voor het eerst in een “productie-achtige” omgeving gezet, waar totaal verschillende versies van operating systems, databases, patch levels en dergelijke worden gebruikt, waarna je een hysterische uitwisseling krijgt tussen ontwikkel en beheerteams, want “morgen moet het live”. Iedere keer weer heb je slapeloze nachten bij een nieuwe release, en als er een fout ontdekt wordt in je software kost het dagen voor je ontdekt hebt waar het zit. Dat kan ook anders..

Wat als je bijna iedere functionaliteit die je bouwt meteen afrondt en in productie kan nemen? Dat je zelfs meerdere malen per dag een deployment kan doen in enkele seconden of minuten, dat je vrijwel zeker bent dat het goed gaat en als er toch iets mis is, dat je dat ook in enkele seconden of minuten weer terug kan draaien? Dan heb je je continuous delivery op orde..

Principes van software delivery
- create a repeatable, reliable process for releasing software: zorg dat je je hele proces van ontwikkelomgeving, testomgeving, regressie-omgeving, integratie-omgeving, performancetestomgeving, securitytestomgeving, gebruikerstestomgeving, acceptatie-omgeving, productie-omgeving en wat je nog meer nodig hebt uitgewerkt hebt en op dezelfde manier behandeld
- automate almost everything: zorg dat je zoveel mogelijk automatiseert: van je unittesten, interfacetesten, je builds, je deployment, alles; er is bijna geen reden meer te verzinnen om iets niet te automatiseren.
- keep everything in version control: zorg dat je alles zodanig in versiecontrole hebt, dat je moeiteloos een complete build kan reproduceren of terug kan gaan naar een probleemloze situatie als er iets mis is.
- if it hurts, do it more frequently, and bring the pain forward: de dingen die pijn doen in een ontwikkelproces: een build maken, deployment near andere omgevingen, integratietesten, most je zo vaak mogelijk doen en zo vroeg mogelijk in het proces, zodat het herhaalbaar, controleerbaar en uiteindelijk pijnloos wordt.
- build quality in: meet vanaf het begin voortdurend je kwaliteit en geef kwaliteitsproblemen absolute voorrang in je proces
- done means released: jets is pas af als het in een productie-omgeving staat. Maak je user stories zo klein mogelijk en maak ze meteen helemaal af, zodat ze zo snel mogelijk voor de gebruiker iets opleveren.
- everybody is responsible for the delivery process: iedereen is verantwoordelijk voor het proces om iets in productie te krijgen, dus niet alleen je beheerteam, niet alleen je testers, maar iedereen; best opgelost door multidisciplinaire teams in te richten
- continuous improvement: verbeter continu je proces.

Veel zaken in het boek worden voor mij iets te specialistisch: versie controle, branching en meeging, maar in grote lijnen is het goed te volgen en sluiten alle details aan bij de filosofie van de auteurs. En die filosofie is echt om te smullen, niet alleen voor de techneuten maar ook voor iedereen die geïnteresseerd is in de kracht van teamwerk en de mechanismen die daarin voorkomen.

Een absolute must als je iets met software ontwikkeling of beheer doet. Bij het Landelijk Register Kinderopvang passen we deze werkwijze bijna in zijn geheel toe; dus kom gerust eens langs als je het in de praktijk wil zien!

Jez Humble’s blog over Continuous Delivery: http://continuousdelivery.com/
David Farley’s blog: http://www.davefarley.net/
Boek op Amazon: http://www.amazon.com/Continuous-Delivery-Deployment-Automation-Addison-Wesley/dp/0321601912

Check out more pics on Flickr!

Ik had niet al te hoge verwachtingen van een 24-delige reeks colleges over argumentatie. Hoe vul je in hemelsnaam 24 keer een half uur over dat onderwerp? Het antwoord is als volgt:
- je huurt een prof in die een absolute expert is in dit onderwerp en die een hele mooie dynamiek heeft in zijn stem, waardoor je niet in slaap valt tijdens het luisteren
- die prof werkt een reeks uit met een uitstekende opbouw, waar je in alle principes van “redeneren” wordt meegenomen: vormen van argumentatie, opbouw van argumentatie, vormen van oneigenlijke argumentatie, het verschil tussen redeneringen voor het grote publiek, voor experts en tussen vrienden, etcetera
- je verwerkt er een heleboel voorbeelden in uit de Amerikaanse (politieke) geschiedenis, waardoor het allemaal nog net even interessanter wordt, immers: die redeneringen hebben de wereldgeschiedenis mede bepaald.

En voilà: 12 uur luisterplezier met een fatsoenlijke basiscursus, die je dagelijks kan toepassen. Met name de voorbeelden maken dat je echt kan meegaan in de waarde van argumentatie. Zarefsky analyseert de speech van Colin Powell voor de VN over de noodzaak van een inval in Irak, hij analyseert de verschillende argumenten voor en tegen slavernij, hij analyseert de speech na het bombardement op Pearl Harbor en neemt en passant uitspraken en redeneringen van Martin Luther King, Ronald Reagan, Lyndon Johnson en zo meer mee, toch niet de minsten. Maar hij gaat ook in op de discussies tussen ouders en kinderen (“ja maar de ouders van Pietje vinden het ook goed”, “waarom? omdat ik het zeg”)

http://www.thegreatcourses.com/greatcourses.aspx
http://www.communication.northwestern.edu/faculty/?PID=DavidZarefsky

http://www.amazon.com/Argumentation-Effective-Reasoning-Zarefsky-Teaching/dp/0251405826

Een mindblower als nooit tevoren, en toch eigenlijk zo’n eenvoudige boodschap: wees zo eerlijk mogelijk.
Blanton, die 64 was ten tijde van het schrijven en heel wat heeft meegemaakt in zijn psychologische praktijk, zegt dat we eigenlijk allemaal heel ongelukkig worden van alle leugens in ons leven:
- we schamen ons voor dingen die we ooit gedaan hebben: of waar we niet voor uit durven komen: wat we andere mensen aangedaan hebben, seksualiteit, een abortie, vreemdgaan en liegen daar dus over
- we durven niet te zeggen wat we ergens van vinden, waardoor we van alles opkroppen en ons in allerlei bochten wringen om maar niet de waarheid te vertellen
- we bouwen allemaal beelden op van onze “identiteit” om daar vervolgens zo krampachtig mogelijk aan vast te houden, wat ook een vorm van liegen meebrengt.

Een beetje esoterisch beargumenteert Brad Blanton dat we als baby volmaakt open van geest zijn, maar zo gauw we iets beginnen te leren gaan we steeds meer op de automatische piloot doen (omdat we op basis van één ervaring de conclusie trekken dat het altijd zo gaat), waardoor we niet meer open naar situaties kijken. We krijgen van alles aan morele normen etcetera aangeleerd van onze ouders en onze omgeving, en die bepalen “hoe we over dingen denken”. Als een oom of tante een keer zegt dat “stoere jongens niet mogen huilen”, dan nemen we dat de rest van ons leven mee. En omdat we, of liever gezegd onze geest, zo graag een identiteit willen hebben en consistent willen zijn houden we daar vervolgens massaal aan vast. En eigenlijk worden we daar doodongelukkig van.

Blanton heeft het met name gemunt op religies en de advocatuur, omdat de mensen in die werelden een wereldbeeld opgedrongen krijgen dat per definitie kunstmatig is, niet op werkelijke perceptie gebaseerd en wel enorm normatief. En als je dan de hele dag je best doet om volgens dat wereldbeeld te leven, en je wordt geconfronteerd met je eigen tekortkomingen, lustgevoelens, uitzonderingssituaties, wensen en dingen die je niet kan verklaren vanuit je wereldbeeld, dan doet dat heel, heel pijn.

De oplossing is: radicale eerlijkheid. En wel op drie niveaus:
- eerlijk zijn over je verleden: biecht dat slippertje op, kom uit voor je geheime angsten of verlangens, vertel aan je ouders wat je in je jeugd hebt uitgespookt. Het gaat je enorm opluchten en je loopt niet meer met een last op je schouders rond
- eerlijk zijn over je gevoelens: zorg dat je in staat bent om in het moment zelf je woede, verdriet, angst en dergelijke te uiten, zodat je zo weinig mogelijk emotionele baggage meeneemt
- eerlijk zijn over je identiteit: hou op met krampachtig vasthouden aan je identiteit, en toets je denkbeelden aan de werkelijkheid. Als je niet allerlei kunstmatig gefabriceerde waarden en normen hoeft te verdedigen de hele dag dan herwin je de openheid en het bewustzijn van je kindertijd en kun je omgaan met situaties zoals ze echt zijn op dat moment.

Waarvan akte.

Blanton is in de eerste hoofdstukken heerlijk concreet, waardoor ik bijna iedere zin echt even moest laten binnenkomen. Verder op in het boek verliest hij zich in filosofieën over de openheid van kinderen en zegt hij min of meer acht keer hetzelfde in verschillende bewoordingen. Maar met die eerste hoofdstukken in gedachten is hem dat vergeven.

http://www.radicalhonesty.com/

More pics: http://www.flickr.com/photos/johndog/sets/72157628022607618/with/6299656877/

Godin is meestal goed in het vooruitlopen op nieuwe ontwikkelingen (tribes, permission marketing) of tenminste in het dusdanig uitleggen van nieuwe ontwikkelingen dat andere mensen ze begrijpen (linchpin). Deze keer heb ik iets gemist of is Godin gewoon wat minder goed geslaagd. The Long Tail van Chris Anderson kondigde het concept ook al aan en eigenlijk constateert Seth Godin dat de Long Tail langer wordt.

Massamarketing werkt niet meer want:
1. we worden steeds rijker
2. we hebben toegang tot steeds meer (sociale) media
3. we hebben toegang tot steeds meer producten
Dus kan iedereen zijn eigen bijzondere smaak botvieren, of ook wel: we zijn allemaal “raar”.

Die ontwikkeling wordt wel leuk geïllustreerd door voorbeelden dat in de jaren 60, toen iedereen op hetzelfde tijdstip naar hetzelfde tv-programma keek, hetzelfde wasmiddel kocht en dezelfde auto als de buurman wilde hebben. Maar… tsja… nu willen we allemaal een iPad toch?

www.sethgodin.com

http://www.amazon.com/Are-All-Weird-Seth-Godin/dp/1936719223

Dat is de titel van een razend interessant boekje dat de afgelopen maanden tot stand kwam door een “zwerm” van ambtenaren, adviseurs en goeroe’s rond de onderwerpen Social Media, Open Data, Cloud Computing en Mobiele Technologie. Ik mocht er aan meewerken vanuit de redactiecommissie en kon als zodanig van dichtbij meemaken hoe het proces van totstandkoming een prachtig voorbeeld is van de mogelijkheden die in het boekje worden genoemd.

Gisteren werd het gepresenteerd op het congres Klantgerichte Overheid in Rotterdam.

Ik vind het erg fraai geworden om twee redenen: het is voor het eerst dat ik genoemde vier onderwerpen in één publicatie zie samengebracht èn er staan zoveel voorbeelden in dat je echt niet meer kan ontkennen dat het een beweging is waardoor de interactie tussen overheid en stakeholders echt anders gaan werken.

Hulde aan de mensen van How About You en M&I Partners die het initiatief hebben genomen! Ik hoop dat het boekje heel wat stof zal doen opwaaien.

http://www.kinggemeenten.nl/king-kwaliteitsinstituut-nederlandse-gemeenten/met-antwoord-in-dialoog

Op één van de parallelsessies presenteert Martin Flier, directeur Kinderopvang van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid de business case achter het Landelijk Register Kinderopvang, het project waarvoor ik binnen ICTU verantwoordelijk ben.

Ter ere van het tien jarig bestaan van ICTU mocht ik ook nog een gastblog schrijven:
http://www.ictu.nl/index.php?id=416

Niet bepaald een “pageturner”. The Information is een nogal omvattende geschiedenis van “informatie”, variërend van het geschreven woord en het eerste woordenboek tot quantum computing en de informatie in DNA en zwarte gaten (?).

Bij vlagen inspirerend, maar met name een theoretische verhandeling. Het wordt leuk als er verbindingen worden gemaakt tussen technische ontdekkingen en veranderend gedrag, bijvoorbeeld bij het feit dat de introductie van het “geschreven woord” ook zorgde voor een hele nieuwe vorm van communiceren, of bij morse code, waarbij de pauzes tussen de piepjes in ook informatie werd. Een deel van het boek gaat over de statistiek achter digitale compressiemechanismen, waar onder andere blijkt dat “gewone” mensen de volgende letter van een woord en het volgende woord van een zin kunnen voorspellen.

Een naslagwerk, dat wel, maar waarvoor ik het precies zou naslaan is de vraag..

http://around.com/
http://www.nu.nl/boek/2525688/james-gleick–the-information.html
http://www.nytimes.com/2011/03/20/books/review/book-review-the-information-by-james-gleick.html?pagewanted=all
http://www.amazon.com/Information-History-Theory-Flood/dp/0375423729