De NORA
Ik zag er nogal tegen op om 137 pagina’s te lezen over de Nederlandse Overheids Referentie Architectuur. Maar het is gelukt, en sneller dan ik dacht.. De NORA is nog volop in ontwikkeling, getuige de versie 0.8 die ik las (en de hoofdstukken die nog niet waren ingevuld. Ik begrijp dat er al een nieuwe versie is inmiddels maar weet even niet of die ook al verspreid wordt.
Ik had wat verschillende, niet altijd even positieve, verwachtingen over het stuk.
Ten eerste verwachtte ik dat het een stuk was dat iedereen in de kast gooit en waar je nooit meer naar kijkt. Dat zou best eens zo kunnen zijn, maar ik vond het wel een bruikbaar stuk om te lezen en ik durf niet uit te sluiten dat ik er nog eens naar kijk. Ik verwachtte ook dat het oppervlakkig gewauwel zou zijn. Dat is niet het geval. Alhoewel er wel eens wat opportunistische verwijzingen zijn naar politieke stukken om het bestaansrecht van de NORA wat aan te dikken, en er ook best wat platgetreden paden in worden ingeslaan, is het stuk wat mij betreft niet oppervlakkig. Tenslotte verwachtte ik dat het onleesbaar zou zijn (ja ik ben wat negatief ingesteld zo af en toe). Zelfs dat viel reuze mee, alhoewel aan het eind het overduidelijke knip- en plakwerk wat slordig overkomt. Maar daar is het een concept voor.
Wat staat er dan zoal in?
De NORA stelt een architectuur van de e-overheid voor op drie niveaus: de bedrijfsarchitectuur, informatie-architectuur en technische architectuur. Daarmee spreekt het stuk meteen een hele brede doelgroep aan. Op al die niveaus stelt zij principes vast, zo’n tweehonderd in totaal. Alhoewel die principes af en toe wat afwijken qua insteek, zijn ze begrijpelijk geformuleerd.
Het belangrijkste uitgangspunt is de Service Gerichte Architectuur (SGA). Een SGA of SOA op zijn Engels is nogal een hip begrip in de architectuurwereld, maar niet geheel onterecht omdat het de uitwisselbaarheid van gegevens, koppelingen tussen systemen en herbruikbaarheid van componenten van systemen enorm tegemoetkomt.
De SGA gaat uit van het concept dat iedere applicatie “services” levert. Een systeem waarin persoonsgegevens worden bewaard zou bijvoorbeeld de volgende service kunnen leveren:
- lever het woonadres van de persoon aan de hand van zijn naam of nummer. Als het nummer van een persoon 543 is, zou dat er technisch ongeveer uitzien als: leverWoonadres(543). Je kunt je voorstellen dat als je vier systemen met verschillende van gegevens van een persoon hebt, je die gegevens aan elkaar kan plakken door de services van die systemen aan te roepen.
In de NORA wordt dit concept ook doorgetrokken op bedrijfsniveau, waarbij ketenpartners individuele diensten leveren die samengevoegd kunnen worden tot één einddienst voor de klant. Bijvoorbeeld de einddienst “help ex-gedetineerde de maatschappij in” zou bestaan uit individuele diensten van de reclassering, CWI, de sociale dienst, de Woningbouwvereniging en het jongerencentrum, om maar iets te noemen.
Het aardige is dat het denken in dit soort diensten je dwingt na te denken over de klant die de dienst afneemt. Al met al leverde de NORA mij best wat inspiratie op. En wat belangrijker is: het is richtinggevend en dat is precies wat zo’n stuk moet zijn. Ik ben benieuwd naar de volgende fasen en de acceptatie in overheidsland.
http://www.e-overheid.nl/atlas/referentiearchitectuur
Subscribe
December 21st, 2006 at 3:59 pm
Hi John,
Erg fijn dat we je zo aangenaam hebben kunnen verrassen met een leesbaar document, dat relevant is en naar meer smaakt. Ik kan je de jongste versie, 1.0 dan ook van harte aanraden. Ik ben er zeker van dat je met nog meer genoegen kennis zult nemen van een samenhangende visie op de inrichting van onze (elektronische) overheid.
Jawel, de acceptatie van NORA verloopt momenteel in sneltreinvaart: Ministeries, Provincies, Gemeenten, Waterschappen, uitvoeringsorganisaties en allerlei overkoepelende verbanden, zijn er inmiddels massaal mee aan het werk. Het is echt waar: de e-overheid wordt onder architectuur gebouwd! Ik neem aan dat daarmee de vaak wat zwaarmoedige meningen van ZENC over het gebrek aan visie, samenhang en regie ook tot het verleden gaat behoren en dat de komende twee jaren dus even enthousiast overal verteld gaat worden dat we hard op weg zijn om de Belgen op achterstand te fietsen.