De overheid als infrastructuur
“De overheid als infrastructuur” is een hip boekje dat kort geleden verschenen is en geschreven is door de toekomstverkenners Arre Zuurmond, Bert Mulder en Marcel Bullinga. Op de voorkant prijkt de uitroep “concept studies” en worden schone foto’s van concept cars getoond.
Ik ben nooit zo weg van dit soort boekjes vanwege het hoge fast-food gehalte, maar sinds het boekje van mijn eigen baas is meen ik het te moeten lezen. Beschouw dit dan ook maar niet helemaal als objectieve recensie; het aardige is dan wel weer dat hij me dit laat publiceren..De analogie met concept cars wordt gemaakt omdat tegenwoordige auto’s vaak een standaard geraamte hebben maar dat de opbouw telkens verschilt. Zo schijnt het onderstel van volkswagen gelijk te zijn aan dat van skoda’s en seats (eigendom van hetzelfde moederbedrijf) heb ik me laten vertellen. Zo zou ook de overheid als onderstel moeten dienen, als infrastructuur waarop iedereen kan aansluiten met activiteiten en processen. Enfin, als je het nu nog niet snapt ben je net zo abuis als ik.Het boekje start met een aantal zeer fraaie voorbeelden van een kassabon als authentieke registratie, een hulpbehoevende oudere die via internet al haar zorgdiensten inkoopt en een zwaar ongeluk met gevaarlijke stoffen, dat door een heleboel automatisch in gang gezette informatieprocessen redelijk goed afloopt: verkeersdeelnemers worden per mobiel geïnformeerd over de stremming, hulpdiensten worden automatisch ingeseind, de brandweer weet al voordat ze op de plek des onheils aankomt alles over de lading en wat ze daaraan kan doen, de ambulance heeft in het elektronische patientendossier al opgezocht dat de chauffeur allergisch is voor standaard medicijnen, de omliggende gemeenten worden geïnformeerd over mogelijk gevaar en de verzekeringsmaatschappijen hebben de schade al bijna vergoed voordat de weg wordt vrijgegeven. Tot zover ben ik best enthousiast. Al vind ik dat het concept “overheid als infrastructuur” wel wat verder toegelicht mag worden.
De auteurs stellen dat deze voorbeelden technisch gezien niet zo ver van de werkelijkheid hoeven te liggen, maar dat het schokkende is dat we in de praktijk verre van zo’n situatie zijn. De rest van het boekje valt me tegen en varieert van krantenberichten die als bewijs dienen van de huidige malaise tot erg algemeen gehouden adviezen waarin in willekeurige volgorde hippe technologieën en methodieken worden genoemd en boude uitspraken als: “de ambtelijke productiviteit kan met 30% stijgen”.
Fastfood dus.
Subscribe